بقيّه را استحاضه قرار دهد و اگر تعداد روزهايى كه خون نشانهء حيض را دارد از تعداد روزهاى عادت او كمتر باشد ، بايد آن روزها را با چند روز ديگر كه روى هم به اندازهء روزهاى عادت او مىشوند ، حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد . « مسألهء 462 » اگر زنى كه داراى عادت است بعد از آن كه سه روز يا بيشتر خون ديد پاك شود و دوباره سه روز يا بيشتر خون ببيند و فاصلهء پاكى بين دو خون كمتر از ده روز باشد و همهء روزهايى كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشد ؛ مثل آن كه پنج روز خون ببيند و پنج روز پاك شود و دوباره پنج روز خون ببيند ، سه صورت دارد : الف - آن كه تمام يا قسمتى از يكى از خونهايى كه ديده ، در روزهاى عادت باشد و خون ديگر در روزهاى عادت نباشد كه در اين صورت چنانچه تعداد روزهاى خونى كه در عادت ديده با عدد عادت او برابر و يا بيشتر از آن باشد و يا مجموع ايام عادت و ايام پاكى او بيشتر از ده روز باشد ، بايد همهء خونى را كه در عادت ديده حيض و خون ديگر را استحاضه قرار دهد و در غير اين صورت ، به تعدادى كه خونِ در ايام عادت از روزهاى عادت كمتر دارد ، از خون ديگر تكميل مىكند و مجموع آنها را با ايامى كه در وسط پاك بوده ، حيض قرار مىدهد و بقيهء خون خارج عادت را استحاضه قرار مىدهد ؛ مثلًا اگر عادت او از دوم تا ششم ماه باشد و يك ماه از اوّل تا سوم ماه خون ببيند و بعد چهار روز پاك شود و دوباره از هشتم تا دوازدهم ماه خون ببيند ، بايد از اوّل تا نهم ماه را حيض و از دهم تا دوازدهم را استحاضه قرار دهد ، ولى اگر از اوّل ماه تا پنجم يا بيشتر از آن خون ببيند و پاك شود و دوباره خون ببيند ، خون اوّل را حيض و خون ديگر را استحاضه قرار مىدهد . همچنين اگر از اوّل تا سوم ماه خون ببيند و بعد شش روز يا بيشتر پاك شود و سپس دوباره خون ببيند ، بايد خون اوّل را حيض و خون ديگر را استحاضه قرار دهد . ب - آن كه هيچ يك از دو خون در ايام عادت نباشد كه در اين صورت اگر داراى عادت عدديّه بوده و يكى از آنها به تعداد ايام عادت باشد ، آن را حيض و ديگرى را استحاضه قرار مىدهد ، و گرنه خونى كه داراى صفات حيض است ، حيض و ديگرى